ผมเดินกลับมาที่แยกแรกตรงท่ารถ หาข้าวกินร้านดวง (ตรงแยกพอดี) ไหนๆ มาเหนือแล้วกินข้าวซอยละกัน

ข้าวซอยร้านนี้ไม่ได้ใส่หมี่กรอบแบบที่เคยเห็น แต่ใส่แป้งทอดแบบในรูป (ไม่รู้เรียกอะไร) ผมไม่คาดหวังว่าร้านขายทัวริสต์แบบนี้จะอร่อยมากนัก แต่ผิดคาดครับ ข้าวซอยร้านนี้อร่อยสุดตั้งแต่เคยกินมา น้ำข้นได้ใจจริงๆ

มื้อแรกในปาย

ที่นอนมีแล้ว ท้องอิ่มแล้ว ก็ได้เวลาสำรวจ

ก่อนอื่นผมเดินกลับไปร้านมิตรไทยเพื่อซื้อโปสต์การ์ดส่งหาชาวบ้าน (ตามสเต็ปพี่ฟิล์มเผื่อจะเจอพอลล่า) เป็นการเลือกโปสต์การ์ดที่ยากมากเพราะสวยหลายอัน สุดท้ายได้มา 10 ใบ

แค่ป้ายร้านก็แนวสุดๆ แล้ว

ยืนยัน ร้านนี้ตัวจริง

มีคนแซวรูปนี้ว่า 10 ใบหมายถึงผู้หญิง 10 คน

แสตมป์ที่ร้านมีขาย แต่ผมส่งที่เชียงใหม่ไปรอบนึงเลยซื้อเตรียมไว้แล้ว ส่งไปอเมริกา 12 บาท (ซื้อดวงละ 15 บาทเตรียมไว้เลยจะได้ไม่ต้องติดหลายดวง เปลืองที่เขียน) ใครได้โปสต์การ์ดในเซ็ตนี้ช่วยแสดงตัวด้วยก็ดี

ระหว่างนั่งเขียนไปก็คุยกับคุณก้ำไปนิดหน่อย เขียนเสร็จก็หย่อนในตู้ที่ร้านได้เลย ช่วงนั้นคุณก้ำมีลูกค้าเยอะผมเลยไม่อยากเป็นภาระ ฝั่งตรงข้ามมีร้านกาแฟน่ารักๆ เลยไปอุดหนุนซะ

All About Coffee

ร้านนี้มีรูปแขวนอยู่ทั้งร้าน สวยๆ ทั้งนั้นด้วย (รูปที่ถ่ายมามันเบลอ เลยไม่ลงให้ดู) ผมสั่งกาแฟเย็นแก้วนึงแล้วก็นั่งๆ นอนๆ อ่านหนังสืออยู่สองชั่วโมงได้ หนังสือที่เอาติดไปคือ "โตเกียวไม่มีขา" ของเครือ a day (เพราะจะต้องไปโตเกียวต่อ) แล้วก็แมกกาซีนเล่มอื่นๆ ของที่ร้าน

เย็นๆ ประมาณ 5 โมงก็กลับบ้านพักไปอาบน้ำชดเชยกับที่เหนื่อยมาทั้งวัน อาหารเย็นก็กินข้าวกระเพราง่ายๆ ที่เจ้าของผัดให้กินเอง ช่วงนั้นฝนตกนิดหน่อยพอเปาะแปะ เลยกลับไปนอนอีกรอบ

เห็นเทือกเขานั่นไหม โฟรโด
เจ้าต้องเอาแหวนไปทำลายที่นั่น

เริ่มค่ำ ฝรั่งบ้านข้างๆ เริ่มทยอยออกไปเผชิญชีวิตกลางคืนกัน ผมเลยตามไปด้วย ไหนๆ ก็มาถึงปายแล้วนี่ แต่ช่วงนั้นเป็น low season คนน้อยมากๆ บวกกับไปคนเดียวเปลี่ยวจริงๆ สุดท้ายผมเลยไปนั่งกินเบียร์ที่บาร์ "หัวสะพาน" (ซึ่งก็อยู่ตรงหัวสะพานจริงๆ) เจ้าของร้านน่ารักดีครับ แอบโฆษณาอีกละ

คืนแรกและคืนเดียวในปายเลยจบเร็วไปนิด ผมกลับไปนอนเคล้าเสียงจิ้งหรีด (ไม่ได้เน่าแต่มันมีจริงๆ อยู่หน้าบ้าน พยายามมุดหาจนเท้าเปื่อนโคลนก็ไม่เจอ) แถมถ้าตาไม่ฝาดข้างหน้าต่างมีหิ่งห้อยด้วย 2 ตัว

ตื่นเช้ามาเดินๆ นั่งๆ นอนๆ อ่านหนังสือซักพัก ใช้เวลากับตัวเองจนเต็มที่พอแล้ว ผมก็คิดว่ากลับดีกว่าวุ้ย ว่างเกิน เช็คเอาท์เสร็จก็กลับมาจองรถตู้รอบ 10 โมงกลับเชียงใหม่ (หลังจากรอบ 10 โมงจะต้องรอรถจากแม่ฮ่องสอนแล้วดูว่าว่างมั้ย ไม่ได้เป็นรถที่ออกจากปายเหมือนรอบเช้าๆ) เดินกลับไปเขียนโปสต์การ์ดอีกใบให้คนที่ขาดไป กินข้าวเช้าแล้วก็ขึ้นรถกลับ

บ๊ายบายนะ ปายจ๋า

รูปสุดท้ายในปาย
ตัวเมืองที่ไม่มีอะไรแตกต่างจากอำเภอทั่วไป ยกเว้นภูเขากับหมอก

กลับมาถึงเชียงใหม่ประมาณบ่ายโมง ขากลับไม่แวะกลางทางแฮะ

ความรู้สึกที่มีต่อปาย

• มันไม่หนาวเลยไม่ได้ฟีลเท่าไร (ว่างแค่ช่วงนี้ก็ต้องจำใจ)
• แต่ถ้าให้มาหาความหนาวช่วง high season ผมคงไม่มาแย่งกันกินกันเที่ยวกับชาวบ้าน
• ผมรู้สึกว่าไปปายรอบนี้คุ้ม แต่ยังไม่เต็มแม็กซ์ เมืองเริ่มพัฒนาแบบสะเปะสะปะ ถ้าไม่รักษาความเป็นเมืองเล็กๆ น่ารักไว้ก็คงแย่ ต่อไปปายคงจะเหมือนเสม็ดที่มีแต่ฝรั่ง เดินไปเจอแต่บาร์ ค็อกเทล แล้วก็บ็อบ มาเลย์ มันแปลกๆ นะ
• ไม่เจอพอลล่าแฮะ