เพิ่งอ่าน a day ปกซึบาสะจบ (เฉพาะสกู้ปเรื่องซึบาสะนะ) ในฐานะแฟนซึบาสะเหมือนกันก็ขอเขียนนิดนึง
ซึบาสะแบ่งเป็น 3 ภาค
ตอนนี้ได้ข่าวว่ามีภาคใหม่ Golden 23 เป็นเรื่องของชุดคัดตัวโอลิมปิก
รู้สึกเอาเองว่า ซึบาสะเป็นพระเอกไม่ค่อยโดดเด่นเท่าที่ควร อาจเป็นเพราะดูธรรมดา ไม่มีคาแรกเตอร์ที่ชัดเจนแบบเฮียวงะหรือวากาบายาชิ แต่พออ่านคอลัมน์ใน a day ของคุณนิ้วกลม (คนเขียน ญี่ปุ่นไม่มีขา) เลยนึกขึ้นได้ว่ามีตัวเอกที่ถูกลืมกว่าซึบาสะเสียอีก มิซากินั่นเอง (ตูยังลืมเลย)
จุดพีคความสนุกของซึบาสะอยู่ที่แข่งกับชไนเดอร์ตอนท้ายภาคแรก ภาค World Youth มันเริ่มเวอร์ไร้สาระ แต่ก็ยังพอรับได้ พอมาภาค 2002 ถือว่าไม่สนุกแล้ว แต่ในฐานะแฟนก็ยังอ่านต่อไป
ตอนนี้เวิลด์คัพฟีเวอร์เลยพลอยไปเช่าการ์ตูนฟุตบอลมาอ่าน นอกจากซึบาสะแล้วก็มี Whistle ไอ้หนูแข้งทอง (เคยอ่านจบไปรอบแล้ว สนุกมาก) ล่าสุดไล่อ่าน Shoot!! ตั้งแต่ภาคแรกอยู่
คุโบ โยชิฮารุ สร้างตำนานเลี้ยงหลบ 11 คน!!
ชอบยิงประตูสู่ฝันมากกว่า :)
ยิงประตูปุ๊บตาย
ถ้ามันหลบแค่ 10 คน คงไม่ตาย
lulu:
อย่าสปอยคนอื่นเซ่ (อุตส่าห์ไม่เขียนแล้วนา)
ผมชอบมากสุดน่าจะเป็น J-Dream กับ Shoot ครับ ผมว่ามันเป็นอะไรที่เข้าใกล้ความเป็นจริงอย่างมาก โดยเฉพาะ J-Dream ครับ ที่แพ้มีชนะ มีความมุ่งมั่น มีเรื่องของความแก่งแยกตำแหน่งกันในทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งผมดูแล้วเข้าใกล้ความจริงมาก และไม่เวอร์เท่าไหร่ นอกจากตัวเอกที่เก่งเกินคน ไปหน่อย ก็ต่อไม่เวอร์ขนาดยิงประตูตาข่ายขาด
การ์ตูนฟุตบอลที่อ่านมาว่าดีที่สุดผมว่ายิงประตูสู่ฝัน
whistle/shoot /orange(จำชื่อไม่ได้คนเขียนพีซ) ก็สนุกแบบเรื่อยๆ
j-dream เวลาอ่านรู้สึกเหมือนคนเขียนมีความรู้รื่องบอลพอกะคนเขียนสแลมป์ดั๊งค์-.-
ส่วนซึบาสะ... อ่านได้แต่ตอนเด็ก ตอนนี้เรอะ! ไดรว์ชู๊ตรึจะสู้ทีมไกส์ซู๊ต....ไอ้ลูกบอลบร้าาาาาาาา
ชอบยิงประตูสู่ฝันเหมือนกัน
J-Dream สนุกมาก
ส่วนตอนเด็กๆ ใครจำคิกเกอร์ได้มั่ง สนุกมากๆ เหมือนกัน ของมิตรไมตรี